Belki şehre bir film gelir

Hakkâri'de 26 yıldır sinema yoktu...

Sinema aşkı her zaman vardı. Hakkâri'deyse 26 yıldır sinema yoktu. Bölgenin zorlukları mâlum. Buralar oradan nasıl görünüyor bilemiyoruz ama batıda sorun olmaktan çıkmış pek çok mesele bizim için ciddi sorun. Biz zannediyoruz ki insanlar buralarla ilgili iyi şeyleri duymak istemiyor. Hakkâri'den 14 yaşındaki bir çocuğun başının dipçikle ezilmesi haberi günlerce basında yankılanıyor. Oysa buralardan hep terör, kötülük yayılmıyor. Buralarda iyi şeyler de var. İyi şeyler yapmak isteyenler de. İşte şehre bir sinema açıldı.

Uzun zamandır eksikliğini hissettiğimiz bu sinemanın derdine düşmüşken şehir halkından, adı gibi tatlı Şemsettin Tatlı Bey geldi. Tatlı, Hakkâri Üniversitesi'nin himayesinde ve valilik ile belediye tarafından da desteklenen Baran Yetenek Avcıları isimli bir dernek kurduklarını anlattı. Amaçları Hakkârili kadın ve çocukların sosyal hayata katılmalarını sağlamaktı. Yıllarca doktor, öğretmen, memur için bir sürgün gibi görünen Hakkâri'ye mecburi hizmet kapsamında gelen uzman doktorların da içinde bulunduğu önemli bir oluşumdu bu. Şehre bir sinema kazandırmak istiyorlardı. Bana gelip sinema işini profesyonel olarak yapan, bu yörenin çocuğu olan, Hakkâri'de bir sinema olması için fedakârlık yapabilecek bir işletmeci aradıklarını söylediler. Teklif geldiğinde "ben ne yapabilirim" dedim. Dernekle beraber kolları sıvadık.

Mekân en büyük problemdi. Valimiz Muammer Türker de dahil olmak üzere, Baran Yetenek Avcıları Derneği Yönetim Kurulu üyeleri ve ben "neresi olsun" diye kafa patlattık. Bu bizim için ciddi bir sorundu. Fakat sonunda bir formül bulundu. Kültür merkezinin iki salonundan biri boş duruyordu ve bu fikri valimizle paylaştık. Kültür Müdürü Emin Özatak'la görüştük. Bu süreçte Baran Yetenek Avcıları Derneği; Vali Muammer Türker, Belediye Başkanı Fadıl Bedirhanoğlu, Kültür Müdürü Emin Özatak ve bizim aramızda mekik dokuyarak iki haftalık bir bürokrasi trafiği neticesinde, sinemanın resmi sözleşmesinin imzalanmasını sağladı.

Salon kültür merkezine ait olduğu ve sinema olarak düzenlenmediği için bizi bir dizi zorluk bekliyordu. Yazın başında böyle bir işe kalkışmak akıl kârı değildir zaten, işin profesyonelleri bunu çok iyi bilir. Başından sonuna hikâyeyi okuyanlar bu durumun başlı başına bir mucize olduğunu ve kimsenin tek başına bu mucizeyi üstlenemeyeceğini kavrayacaklardır. İşçilik, tadilat dâhil toplam 90 bin lira masraf ettik. Şimdi projeksiyon odası ile salon arasında bir kapı dışında eksiğimiz yok. Kapı problemini de en kısa sürede aşacağımızı düşünüyorum. Zira her şey bir ayda gerçekleşti. Hakkâri'de 26 yıldır unutulan bu olay hayata geçerken teknik donanımımızın, bilgimizin eksik olması sıkıntı yarattı. Ancak bu kadar hata kadı kızında da olur.

Gelelim ilk güne. Davetimizi gözü kapalı kabul eden "Usta" filminin yapımcısı Mete Özok, yönetmen Bahadır Karataş, başrol oyuncularından Yetkin Dikinciler, yardımcı yönetmen Duygu Güzelmeriç ve yapımcı yardımcısı Alper Evirgen'le beraber salonun açılışını yaptık. Onları kâh sinemamızın kurdelesini valimiz ve belediye başkanımızla keserken, kâh salonumuzun eksikleriyle ilgilenirken, kâh şehrimizin tek kafesinde yöresel oyunumuz "Şemmame"yi el ele oynarken gördük. İki gün bile geçmeden bizden olmuşlardı. Biz Hakkâri halkı, bir tebessümü bile unutmazken film ekibine hayran olduk. Gönlümüze yazdık. Bu vesileyle hepsine tekrar teşekkür ediyorum. Anlayacağınız onlar bize geldiler, biz onlardan gidemedik.

Dr. Dilek Yeşilbaş ve Dr. İpek Erbarut'a, Hakkâri halkına ve ileri gelenlerine çok teşekkürler. Şimdi tek hayalim Hakkâri Vizyon Sineması'nın kapısından özellikle çocuklar olmak üzere pek çok kişinin içeri adımını atması, sinemanın bu büyülü havasını teneffüs etmesi...